Nimetlerin En Küçüğü

-
Hz. Davut (a.s.) bir gün dedi ki;
Ya Rabbi! Üzerimdeki nimetlerin en düşüğünü bana bildir.
Allah-u Teâlâ vahyetti.
Ey Davut nefes al! Davut (a.s.) nefes aldı. Cenab-ı Hakk;
İşte! buyurdu, sana verdiğim nimetlerin en küçüğü.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hazreti MUHAMMED ve CEBRAİL Arasındaki Konuşma

-
Hz. MUHAMMED (s.a.v.) bir gün CEBRAİL (a.s.) a sorar: - Ya Cebrail hiç yer yüzüne çok hızlı indiğin oldu mu ? - Oldu Ya MUHAMMED 3 kere der.  Efendiler EFENDİSİ de anlat o zaman der ve Cebrail a.s başlar anlatmaya: 1.si Ya MUHAMMED (s.a.v.) Hz. İbrahim ateşe atılırkendi der. Not :Hz. İbrahim (a.s.) i ateşe atacakları zaman mancınık kullandılar ve attıkları ateş çok aşırı büyük bir ateştir. Hz. İbrahim ateşe atıldığında ateşle mancınık arasında havada idi. Ben ise arş-u aladaydım RABBİM emretti yetiş İbrahime "RABBİN den birşey istiyor mu" diye sor dedç Cebrail Hz. İbrahime havada ulaşır  ve sorar RABBİN den bir isteğin var mı ? İbrahim a.s ise Cebrail a.s çekil çekil ateşle arama girme RABBİM den geldi ise başımın üstünde yeri vardır demiş ve arkasından hemen RABBİM iz ateşe serin ol toprağa yumuşak ol emri vermiştir. 2. olarak yine İbrahim için indim Ya MUHAMMED der. İbrahim ALLAH tan bir oğul istedi ve oğlu olursa onu kurban edeceğini söyledi RABBİNE v...
Devamı

tövbenin kabul olduğunun bir işareti

-
Bir vakit, mübarek bir zata sormuşlar ki: -Bir kişi tövbe ettiğinde, bu tövbenin kabul olduğunun bir işareti, alameti var mıdır? Bu zat kendisine sorulan soruya şöyle cevap verdi. -Evet vardır. Tövbenin kabul edildiğinin dört alameti vardır. 1-Tövbe eden kişi, önce kötü arkadaşlarını bırakır. Salih kişilerle arkadaşlık yapmaya başlar. 2-Tövbe eden kişi, günahlardan uzak durur, ibadetlere sarılır. 3-Tövbe eden kişinin kalbinden dünya sevinci, mutluluğu çıkar, ölümün hüznü ve ahiret endişesi kalbini kaplar. 4-Tövbe eden kişide rızk endişesi kalmaz, o bilir ki her canlının rızkı Allah’ın teminatı altındadır. Kendini bütün gücü ile Rabbine ibadet ve taata yöneltir.
Devamı

Hz. İsa ve Hasta Adam

-
Hz. İsa (a.s) bir gün bir hastaya rast geldi. Hasta adam hem felçli, hem cüzzamlı, hem de alaca hastalığından ıstırap çekiyordu ve üstelik gözleri de görmüyordu. Buna rağmen adam hiçbir şikâyet etmeden, “Allah’a hamd olsun. Rabbim birçok insanın uğradığı dertlerden beni kurtardı” diye şükretmekteydi. Hz. İsa (a.s) sordu: “Nedir o dertler?” Adam şu güzel cevabı verdi: "Ya İsa, neler olacak, Allah’ı tanımamak, O’na inanmamak. Rabbime şükrolsun ki beni zatını tanımama bilgisizliğinden kurtarıp marifet kaftanıyla şereflendirdi."
Devamı